Sevgili Peygamberimiz (sav) farz kılınışından itibaren hayatının son zamanlarına kadar beş vakit namazı sürekli kendisi cemaate imam olarak kıldırmış, Müslümanları da namazları cemaatle kılmaya teşvik etmiştir. Cemaatin önemini belirten çok sayıda hadis bulunmaktadır. Çoklukla gelen hadislerden istifade ve hareketle Hanbelîler beş vakit namazın cemaatle kılınmasının erkekler için farz-ı ayın, Şâfiîler ise farz-ı kifâye olduğunu söylemişlerdir. Hanefî ve Mâlikîlere göre ise Cuma namazı dışındaki farz namazları cemaatle kılmak, gücü yeten erkekler için müekked sünnettir.1
Dolayısıyla Hanefi Mezhebine göre namazların tek başına evde kılınmasında bir mahzur olmamakla beraber çok büyük bir ecir ve sevaptan mahrum kalmak vardır.
Merğînânî, el-Hidâye fî Şerhi Bidâyeti’l-mübtedî (Leknevî Şerhi ile birlikte), İdâretü’l-Kur’an ve’l-‘Ulûmi’l-İslamiyye, Karaçi/Pakistan 1417, c.1, s.56
