Küçülen çocuk kıyafetlerini ileride ihtiyaç olur diye saklamak, tek başına istifçilik sayılmaz. Ev halkının muhtemel ihtiyacı için eşyayı muhafaza etmek câizdir. İstifçilik; insanlara zarar verecek şekilde zarurî malları piyasadan çekip menfaat için bekletmektir. Burada böyle bir durum yoktur.

Ancak ölçü, israf etmemek ve malı lüzumsuz yere yığmamaktır. Gerçekten kullanılma ihtimali varsa, temiz ve düzgün şekilde saklanabilir. Fakat uzun yıllar bekleyip hiç kullanılmayacak hâle geliyorsa, ihtiyaç sahiplerine vermek daha fazîletli olur. Çünkü infak ve paylaşmak hem sevaptır hem de eşyanın atıl kalmasını önler.

Bu sebeple hüküm şudur: Saklamak câizdir; ihtiyaç sahipleri varken kullanılmayacağı kuvvetle tahmin edilenleri vermek ise daha güzel bir davranıştır. İhtiyaç fazlası olup olmadığı da buna göre değişir: Yakın ve makul bir ihtiyaç için ayrılan eşya ihtiyaç fazlası sayılmaz; elde tutulmasının anlamı kalmamış, kullanılmayan ve bekledikçe atıl duruma düşen eşya ise ihtiyaç fazlasına yaklaşır. Rabbimiz şöyle buyurmaktadır:

Yiyin, için, fakat isrâf etmeyin! Çünki O, isrâf edenleri sevmez. ¹

Bu ölçü ile ne cimrilik ne de savurganlık yapılır; orta yol tercih edilmiş olur.