Musibet sözlükte, “insanın genellikle kendi iradesi dışında ve beklemediği şekilde karşılaştığı durum” demektir. Daha çok hastalık, kıtlık, zarar ziyan, yangın, deprem gibi âfetler; sevilen birinin ölümü gibi ağır sıkıntı veren hâller için kullanılır.¹

İnsana, genç olsun ihtiyar olsun, yaradılışın hikmetinden dolayı yaşamı boyunca musibet ve hastalıklar isabet eder. Bu, kulluğun bir gereğidir. Kişi kendisine uğrayan musibet ve hastalıklar sebebi ile bir takım kazanımlar elde eder. Buna şöyle bir örnek verebiliriz: Eğitim kurumlarında yapılan sınavlar seviye belirlemek için gereklidir ve öğrenmeye bir araçtır.

Aynen öyle de bizi bu dünyaya gönderen Rabbimiz, içimizdeki potansiyelin ortaya çıkması ve yaradılış amacımızı öğrenmemiz için bizleri bazı imtihanlara tabi tutar. Yani bize musibet ve hastalıklar gönderir. Bunun neticesinde de kendisini bize tanıtır. Bizler acıktığımızda Rabbimizin Rezzâk ismini hatırlıyor ve anlıyorsak, hasta olduğumuzda da Rabbimizin Şâfî ismini anlarız. Ona olan ihtiyacımızı fark eder, bizi var eden Rabbimizi daha iyi tanırız. Musibet ve hastalıkların çocuklara gelmesinin de birçok amacı vardır. Bu konu ile alakalı olarak Bediüzzaman Hazretleri şöyle demektedir:

Ma‘sûm çocukların hastalıkları, o nâzik vücûdlara bir idmân ve bir riyâzettir. ve ileride dünyanın dağdağalarına mukāvemet verdirmek için bir şırınga ve bir terbiye-i Rabbâniye gibi, çocuğun hayât-ı dünyeviyesine âit çok hikmetlerle beraber, hayat-ı rûhiyesine ve tasaffî-i hayatına medâr olacak » büyüklerdeki keffâretü’z-zünûb yerine« ma‘nevî ve ileride veyahut âhirette terakkıyât-ı ma‘neviyesine medâr şırıngalar nev‘indeki hastalıklarından gelen sevâb, peder ve vâlidelerinin defter-i a‘mâline ve bilhassa sırr-ı şefkatle çocuğun sıhhatini kendi sıhhatine tercîh eden vâlidesinin sahîfe-i hasenâtına girdiği, ehl-i hakîkatçe sâbittir.²

Yani her çocuk ileride yetişkin olacak ve hayatın yükünü sırtında taşımaya başlayacaktır. Bu nedenle çocuklara gelen musibet ve hastalıklar, ileride karşılaşacakları zorluklara karşı bir ön idman gibidir. Çocuklar bu hâllerle mücadele ettikçe hem dünya hem de ahiret yönünden daha da güçlenirler. Bu konuda Rabbimiz şöyle buyurmaktadır:

Sizi mutlakā biraz korku ve açlık, biraz da mallardan, canlardan ve mahsûllerden bir noksanlık ile imtihân edeceğiz. (Ey Resûlüm!) O hâlde sabredenleri (Cennetle) müjdele!³

Bu âyetin müjdesiyle kişi, kendisine gelen musibetlere karşı sabır ve mücadele gösterdiğinde çok güzel sonuçlar elde edebilir.
Sonuç olarak musibetler, insana boş bir zorluk için değil olgunlaştırmak, sabrı öğretmek ve Rabbini daha iyi tanımasını sağlamak için vardır. Özellikle çocuklara gelen sıkıntılar, onların hem dünya hayatına hem de ahiret yolculuğuna daha güçlü hazırlanmasına vesile olur.